Γιαννούλης Χαλεπάς

Ο Γιαννούλης Χαλεπάς είναι ο κορυφαίος Τήνιος γλύπτης με πανελλήνια και παγκόσμια προβολή. Γεννήθηκε στο χωρίο Πύργος της Τήνου το 1854. Ο πατέρας του ήταν μαρμαρογλύπτης. Από μικρός είχε δείξει ζήλο για την γλυπτική.

Μετά την αποφοίτησή του από το Δημ. Σχολείο Πύργου, οι γονείς του τον έστειλαν στην Σύρο όπου φοίτησε στο Σχολαρχείο και στην πρώτη τάξη του Γυμνασίου.

Επίμονα ζητούσε από τους γονείς του να φοιτήσει στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πολυτεχνείου Αθηνών, παρά την αντίθετη άποψή τους. Η επιμονή του έκαμψε και τον έστειλαν το 1869.

Οι επιδόσεις του ήταν καταπληκτικές προκαλώντας τον θαυμασμό των καθηγητών του. Περνούσε τις τάξεις δύο-δύο με αριστεία και επαίνους και το 1872 παίρνει το πτυχίο του γλύπτη.

Το Ίδρυμα Ευαγγελιστρίας το 1873 του χορηγεί υποτροφία για να σπουδάσει στην Σχολή Καλών Τεχνών του Μονάχου όπου ολοκληρώνει τις σπουδές του το 1876.

Το 1876 μισθώνει στην Αθήνα ένα μικρό ισόγειο κατάστημα που το χρησιμοποιούσε ως οικία και ως εργαστήριο μαρμαρογλυπτικής.

Κατά το έτος 1878 έπαθε παράκρουση φρένων επί 40 τραγικά χρόνια. Με αυτόν τον τρόπο ολοκληρώνεται μία περίοδος που εμφανίζεται ως η πρώτη περίοδος του έργου του.

Η δεύτερη περίοδος του έργου του ξεκίνησε από το 1918 όπου άρχισε να ξαναβρίσκει τον εαυτό του. Εγκαταλελειμμένος από την πολιτεία και από τους ανθρώπους, εγκαθίσταται στο φτωχικό πατρικό του σπίτι στον Πύργο, φιλοτεχνώντας έργα από πηλό. Μετά από θόρυβο που δημιούργησαν διάφοροι κριτικοί γύρω από το σπουδαίο όνομά του και την απαράδεκτη εγκατάλειψή του, τα έργα του προβάλλονται το 1925 στην Έκθεση Ακαδημίας Αθηνών, ενώ παράλληλα ένας φιλότεχνος έμπορος του Πειραιά του χορηγούσε μηνιαίο επίδομα. Το 1927 η Ακαδημία Αθηνών του απονέμει το βραβείο των Γραμμάτων και των Τεχνών, χωρίς όμως καμία περαιτέρω υλική ενίσχυση. Η δεύτερη περίοδος του έργου του ολοκληρώνεται το 1830. Θεωρείται δε, ότι καθρεπτίζουν την τραυματισμένη από την μακροχρόνια αρρώστια ψυχική του κατάσταση.

Η τρίτη περίοδος χαρακτηρίζεται από έργα μειωμένης απόδοσης έργα που φέρουν την σφραγίδα της ατυχίας, θλίψης και μελαγχολίας.